Een engel valt uit de lucht om drie woorden Gods te leren begrijpen; wat er in de mensen is, wat de mensen niet is gegeven en waardoor de mensen leven.
Het lichaam ligt naakt tegen een kapel. Een kerk zonder muren, alleen de pilaren en balken staan nog overeind.
Nog voor het ochtend is, vindt een schoenmaker de engel en neemt hem mee naar huis.
john, john, john, is een zoektocht naar gemeenschap, een zoektocht naar het delen van eenzelfde verhaal, met de hoop op een Derde Testament.
Your dog barks;
The wild god smiles.
He holds out his hand and
The dog licks his wounds,
Then leads him inside.
(…)
Oh, limitless space.
Oh, eternal mystery.
Oh, endless cycles of death and birth.
Oh, miracle of life.
Oh, the wondrous dance of it all.
Tom Hirons - Sometimes a Wild God
Credits
creatie en spel: francis geeraert, julia groenland en ivana noa.
muziek en spel: winter dieleman en egemen zümrüt.
decor: jochem groenland.
decorbouw: francis geeraert, julia groenland en ivana noa.
begeleiding: jesse vandamme.
eindregie: nico pul.
dramaturgie: louise van den eede.
geïnspireerd op creaties van: Lev Tolstoj, Byung-Chul Han, Bell Hooks, Pawel Pawlikowski, Jan komasa, Joke J. Hermsen, Emmanuel Rutten, Rainer Maria Rilke